LUDZIE

Trochę o sobie...

Zacząłem się wspinać dość dawno temu - w 1995 r. ale miałem dwie dłuższe przerwy.

Turystyka: lubię połazic po Tatrach Wysokich zimą. W 2007-2008 zrobiłem 10 treków w Himalajach i Karakorum (Nepal, Indie, Pakistan). Wspaniałem doświadczenie, ale jednak coś zupełnie innego niż wspinanie. Wszedłem też na sześciotysięcznik - Stok Kangri, ale jest to chyba najłatwiejszy sześciotysięcznik na świecie.

Skałki - ulubione to Sokoły, ale z Wawy ciężko tam jeździć. Ostatni sezon trudności do VI.1. Mogło być lepiej, ale nigdy nie chciało mi się wisieć pół dnia na jednej drodze.
W tym sezonie w skałach do VI.2+ (VI.2 flash, VI.1+ OS)

Tatry - 4 sezony, ostatni w 2004 r. Dwa (albo trzy - głowy nie dam) letnie, dwa zimowe. Latem trudności do VII-.
Zimą wspinałem się słabiutko - do IV. Po nieudanej próbie przejścia Stanisławskiego na Małym Kieżmarskim obiecałem sobie, że nigdy więcej. Ale jak tej zimy byłem dwa razy turystycznie w Tatrach, to znów zaczęło mnie ciągnąć.

Dolomity (trzy sezony) - do VI

Alpy - w zasadzie tylko grań Lion na Matterhornie (2010 r.)

Alpy zimą - Mt Blanc (2010 r.) normalną drogą, oraz parę szczytów w masywie Monte Rosy (2011). Teoretycznie nie jest to trudne i kwalifikowałoby się jako turystyka, ale jest spora różnica między Alpami latem i zimą.
W 2012 r. Piz Bernina granią Spalla.